هرگزم نقش تو از لوح دل وجان نرود     هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود
 
آنچنان مهر توام در دل وجان جای گرفت     که اگر سر برود از دل و از جان نرود

هرگز

هرگز

هرگز از یاد من ان سرو خرامان نرود

ابوالفضل جان تا عمر دارم داغت برام تازه اس.............

 شباهنگام که میگیرند در شاخ تلاجن سایه هارنگ سیاهی

وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم

تو رامن چشم درراهم

در ان دم که بر جاده دره ها چون مرده ماران خفتگانند

در ان نوبت که بندد دست نیلوفر به پایسرو کوهی دام

کرم یاداوری یا نه

من از یادت نمی کاهم

تورا من چشم در راهم

بیا که بدونه تو تنه خستم  لبریز از حس جنونه

لالا لالا لالا گل لاله زندگی بی تو واسم محاله

بیا از اون وقتی که رفتی  این دل داره همش می ناله

گریه شده کار منو   غصه شده همدم من

قطره اشک تو چشام  شده شریک غم من

خونه بدونه تو شده مثل یه زندون سوت کور

من موندمو هق هق واسه خاطره های جور واجور

بیا که با اومدنت تموم می شه دردای من

بیا که وقتی تو باشی قشنگ می شه دنیای من